Zebur
Mezmurlar 141. Bölüm
Kutsal Kitap (Tevrat, Zebur, Incil)
1
Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş! Sana yakarınca sesime kulak ver!
2
Duam önünde yükselen buhur gibi, El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!
3
Ya RAB, ağzıma bekçi koy, Dudaklarımın kapısını koru!
4
Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin, Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım; Onların nefis yemeklerini tatmayayım.
5
Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır, Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir, Başım reddetmez onu. Çünkü duam hep kötülere karşıdır.
6
Önderleri kayalardan aşağı atılınca, Dinleyecekler tatlı sözlerimi.
7
Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi, Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.
8
Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB, Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!
9
Koru beni kurdukları tuzaktan, Suç işleyenlerin kapanlarından.
10
Ben güvenlik içinde geçip giderken, Kendi ağlarına düşsün kötüler.